बोकी दिदी & the Tongue of Her Eyes

मैले काठमाडौँ विश्वविद्यालयबाट आइ. एस. सी. पढ्दाखेरिको घटना सुनाउँदैछु।

भर्ना हुँदा म सेक्सन ३ मा परेँ। हरेक वर्ष चारवटा सेक्सनमा लगभग २५० विद्यार्थी भर्ना गर्थे, एउटा सेक्सनमा लगभग ६० जनाको हाराहारीमा। सेक्सनहरु रोल नं (जुन नामको पहिलो अक्षरका आधारमा दिइन्थ्यो) का हिसाबमा २ भागमा बाँडिन्थे – ३०/३२ का दरले – ताकि फिजिक्स, बायोलोजी, र केमिस्ट्री ल्याबहरुमा विद्यार्थीहरुको भीड नहोस्। म मेरो सेक्सनको ल्याब ग्रुप १ मा परेँ। यो कुरा महत्वपूर्ण छ; हामी पछि फर्केर आउनेछौँ यो ज्यादै महत्वपूर्ण वर्ग विभाजनमा। 😀

पहिलो वर्ष सकेर दोश्रोमा टेकियो।

Continue reading

Advertisements

संविधान र किसान

संविधान बनाउन थालेको ६ वर्ष जति भयो क्यारे हैन? यी, हेर्दाहेर्दै नआउने भैगो त यो साल पनि! तर ६ वर्षमै बन्छ, वा १० वर्षमै बन्छ, वा बनाइनुपर्छ भन्ने कुरा हावा हुन। समयले जे माग्छ त्योअनुसार थप्ने-घट्ने प्रावधान राखेर अहिले जति राम्रो बनाउन सकिन्छ, त्यसैलाई बजारमा निकाल्दा हुने हो। हुन त हामी पर्‍यौँ जनता, उनीहरु परे नेता। नेपाली नेताले नबुझेको, नजानेको कुरा के होला र हाम्रो कुरा सुन्लान।

यस प्रसङ्गमा, यतिका वर्षसम्म बन्दै गरेको संविधानले राष्ट्रिय जनशक्तिको आधारभूत एकाइ – किसान – लाई कसरी (र के) छोला भन्नेबारे २ शब्द लेख्न मन लाग्यो।

Continue reading