थ्योरी अफ चाकोटिभिटी

 

आइएस्सी दोश्रो वर्षको कुरा हुनुपर्छ, चावहिलले भन्यो – निउटन गलत थियो।

निउटनको गुरुत्वाकर्षणलाई चुनौति दिँदै संसारभरका सयौँ, शायद हजारौँ, ले आ-आफ्ना विचार र तर्क प्रस्तुत गरेका छन। हाम्रै नेपाली वैज्ञानिकहरुले पनि गरेका छन। निचोरे ओठबाट दूध निस्कने उमेरका बालख हुन या कपाल आधा फूलेका प्रौढहरु, बेलाबेलामा निउटनलाई हाँक दिएर पत्रिकामा छापिइरहन्छन। हामीलाई मनोरञ्जन दिइरनहन्छन। जय होस् यिनको।

(हरेक वैज्ञानिक शोध, निष्कर्ष, तर्क आदिलाई चुनौति दिन पाइन्छ। चुनौति सफल भएमा पहिलेदेखि मानी आएका नियमहरु फेरिन्छन पनि। लडकीको उमेरजस्तो थोडी हो र नफेरिने…! )

त कुरा के भने, निउटनलाई चुनौति दिने शूरवीर खुद हाम्रै कक्षामा रहेछ; डेढ वर्षसम्म पत्तै पाइएन।

Continue reading

Advertisements

मरेका मान्छेको माया लाग्दैन

 

बुखेनवाल्ड यातना केन्द्र

बुखेनवाल्ड यातना केन्द्र

कसैको कतै मृत्यु भएमा सामाजिक सञ्जालमा RIP (rest in peace) सन्देशहरु बगरमा बालुवाको संख्या भन्दा धेरै देखिन थाल्छन। मरेका मान्छेसँग नाता नभए पनि, कतैबाट केही चिनापर्ची नभएपनि केवल ‘मानवताका नाममा’ समवेदनाहरु पोखिन्छन। मलाई यस्ता समवेदनाहरु सस्ता लाग्छन। कृत्रिम लाग्छन। र मलाई थाहा छ, यो विचार बोक्ने म एक्लो हैन। अल्पमतमा परूँला, तर एक्लो चाहिँ पक्कै हैन।

कोही एक मान्छे हुँदैमा र त्यो एक मान्छे मर्दैमा त्यो अज्ञात मान्छेप्रति सहानुभूति राख्नैपर्छ भन्ने मलाई लाग्दैन। हुन त मान्छेले मान्छेप्रति ‘मानवता’ देखाउनुका पछाडि हाम्रो (मानव जातिको) दुःख-संघर्षको इतिहास प्रमुख कारण हो भनिन्छ। खास कारण के हो आफ्नै ठाउँमा होला, तर मरेका मान्छेप्रति देखाइने माया, सद्भाव, आदर साह्रै अप्राकृतिक लाग्छन। किनभने यी ‘हृदयदेखि उम्रेका सद्भावका टुसा’ अरु बेला – भन्नाले अरु प्राणीको दु:खमा – ज्यादै कम मात्र देखिन्छन। कसैले सोध्दैन थालमा मगमगाउँदो मासको दाल पछाडिको कथा; कसैलाई वास्ता छैन कुकरमा सिठ्ठी हानिरहेको खसीको आँसु; र कसैले बुझ्ने प्रयास गर्दैन त्यो १० डल्ला मःमः का यात्रा-वृत्तान्त।

Continue reading

मालिकको स्वागत गर्नुपर्छ

हाम्रो गाउँमा माओवादी द्वन्द्वको प्रत्यक्ष असर खासै परेन। गाउँमा माओवादी आएर लुटपाट गरेनन्। स्कूलमा बुर्जुवा शिक्षा नपढाओ भनेर कहिल्यै भनेनन्। स्कूलबाट ठिटाठिटीहरुलाई आफ्नो सेनामा भर्ती गर्न भनेर अपहरण वा बलजफ्ती पनि गरेनन्। घरका खसीबाख्रा वनतिर घिसारिएनन्। चन्दा चाहिँ मागे। सक्नेले दिए, नसक्नेले बाँकी रहेको ज्यान कहिले जाने हो भन्दै दिन गने (होलान)। तर प्रत्यक्ष असर खासै परेन।

तर प्रत्यक्ष असर गाउँमा नपर्दैमा सुरक्षित महसुस गरियो भनेर पनि भनेको हैन। पुलिसको गस्ती र सेनाले गरेको घर खानतलासीले तनाव दिन्थ्यो। राति पिसाब च्यापेर मुत्न उठेका सरलाई जेलमा थुनियो रे भनेर भोलिपल्ट सुन्दाको खबर; वनमा आगो बल्दा नि लौ गोली ताक्ने हुन कि अब भन्ने त्रास; केही नयाँ मान्छे देख्दा कान ठाडो हुने… यी यावत कुरा अरुले झैँ भोगियो। तर कुटाकुट र मारामार भएन; यो हिसाबमा द्वन्द्वले पोलिहालेन। तर यति मरे र उति मरे भन्ने खबर सुन्दा डर पलाउँथ्यो। मैनापोखरीमा घटना घटाएपछि त लौ अब ठूलो घटना घट्न दाङ, अछाम, रोल्पा नै नचाहिने रहेछ, यहाँ राजधानी नजिकैको काभ्रे भए पनि हुने रहेछ ज्यानमाराहरुलाई… भन्ने सोचेर डर त्यसै त्यसै बढ्थ्यो।

Continue reading

भाषाका कुरा

 

म आफैँ रुञ्चे हैन। त्यसैले होला रुञ्चेहरु मनै पर्दैनन्। म झ्यासलाई को मनपर्छ को मनपर्दैन भन्ने कुरा महत्वपूर्ण पनि हैन।

अचेल एउटा वर्ग छ, भाषा बिग्रियो भनेर रुने। म आफैँ पनि अरुलाई बेलामौकामा भाषिक शुद्धताबारे २-४ कुरा भन्दै आएको मान्छे हुँ। तर त्यसो भन्दैमा म रुञ्चे हैन। ‘भाषा बिग्रियो, लौ न हजुर’ भनेर पसारो लगाइनँ। तर यसो गर्नेले किन गर्दछन भनेर राम्रैसँग बुझ्दछु पनि – यिनीहरुमा नेपाली भाषाप्रति बिछट्टै माया छ। यसको सम्मान गर्नुपर्छ।

तर रुनु पर्दैन पनि जस्तो लाग्छ।

मैले सानोमा स्कूलमा सिकेका केही शब्दहरु यसरी लेखिन्थे:

Continue reading

the color green

हरियोमा हराउने हामी – the color green

(यो लेखमा प्रस्तुत सबै तर्कका वैज्ञानिक आधार नहुन सक्ने अग्रिम जानकारी गराउँदछु।)

 

‌========================

हामी पढ्ने विश्वविद्यालयबाट यस्तै ३ घण्टा पर रहेका २ वटा राष्ट्रिय निकुञ्जहरु २ दिनमा भ्याउने योजनाअनुसार साथी रब र म घुम्न निस्कियौँ; २०१० को June हो क्यार।

म ब्यानै उसको घर पुगेँ। चाहिने सरसामान हिजै किनेर रबेकै घराँ राख्या थेम। त्यो मोटरमा खाँदेर बाटो तताइहालेम। पहिलो दिन एउटा निकुञ्जका २-४ डाँडा चढी भ्याएपछि लगभग १ घण्टा परको राष्ट्रिय वनमा (national forest) बास बस्न पुग्यौँ। कारण चाहिँ निकुञ्जमा बस्न पैसो तिर्न पर्नी भएकाले बरु अलि पर तर सित्तैमा बसौँ भन्ने सल्लाह भएथ्यो हामीबीच। नेशनल फरेष्टमा क्याम्पिङ गरेको पैसो लाग्दैन, अपवाद छोडेर।

दोश्रो दिन उठेम, हिजो मासु पोल्न बालेको आगोलाई बालुवाले निभाइवरी दोश्रो निकुञ्जतिर हान्नियौँ। चिप्रा नि नखोस्री हान्निनुको कारण चैँ त्याँ पुग्नेबित्तिकै हक्स दिनु पनि थियो हाहा। ४०-४५ मिनेटमा त्यहाँ पुगेम, नित्यकर्म सिद्ध्याएम, र निकुञ्ज घुमेम। राता चट्टानहरुको घर यो निकुञ्ज मार्स ग्रहको कुनै भाग जस्तो देखिन्थ्यो।

Continue reading

मायाको बारीमा घ्याम्पो जत्रो पेट

मायाको बारीमा घ्याम्पो जत्रो पेट (Of boobs, balls, & babies)

खासमा ‘of boobs, balls, & babies’ शीर्षक राखेर खुंखार अङ्ग्रेजीमा लेख्छु भन्ने सोचेर ४-५ महिनअघि नै लेख्न थाल्या थेँ यो। अब कसलाई ढाँटेर कसकी छोरी पट्याउनु छ र। त्यो नि बलग लेखेर। साँचो कुरो चैँ खास के हो त भने, मार्केटाँ ‘यल्लाई अंग्रेजी नि खत्रै आउँदो रछ’ भन्नी सोचून न जनताले जस्तो लाग्या’थ्यो हेर्नुस्। स्याला अंग्रेजी बेचेर मान्छेहर्ले बजाराँ घर, राजमार्गाँ घडेरी जोड्या देख्ता हामी नि धाक लाम न त जस्तो नलाग्या हैन।

अनि आज लेख सक्न जाँगर चल्या चैँ अघि तुइटराँ २-४ जना बास्दै थिए, नारीमाथि प्रहार भो भनेर। खास त्यसैको रेस्पोन्स यो हो… फूलजस्ता सुकोमल नानीहरु, जो फक्रिन बाँकी नै छन जस्तो छ, तिनलाई सुझाउनबुझाउन। नबुझे यित्रैसिती हो, ठेक्का लिएर चैँ बसिन्न।

‘ठूलीको कत्रो ठूलो’ भन्ने तुइटबाट कुरो शुरु भएको रैछ। यो तुइट लेख्ने जन्तु र यि ठूली भनेकी अपरम्पार दुवैसँग मेरो फलाफल नि छैन, चिन्जान नि छैन। कसैको पक्ष लिएको पनि छैन, केवल पहिल्यै लेखिसकेको विचारमा नयाँ कुरा जोड्न खोजेको मात्र।

Continue reading

Far Cry 4 – नेपाली परिवेशमा आधारित भिडियो गेम

 

Far Cry® 4_20160123194905

 

आमाको इच्छा पूरा गर्न सन्तानले के गर्दैन?

खास यही मूल theme बोकेर Far Cry 4 भिडियो गेम बनाइएको छ। तर ‘आमाको इच्छा पूरा गर्ने’ बारे गेमले कहिल्यै इमो हान्दैन, र गेम खेल्नेलाई मिनेटैपिच्छे रुवाउँदैन। रूञ्चे सिर्जनामा डुब्ने र अरुलाई पनि जबरजस्ती डुबाउन खोज्ने हाम्रा २ पैसे झ्यास लेखकहरुले बुझे हुने।

नेपाली भाषा, भू-बनोट र तात्कालिन माओवादी द्वन्दमा आधारित भएर यो गेम बनेको छ भन्ने सुनेदेखिन खेल्न मन लाग्या थियो। गेम २०१४ को नोभेम्बरमा रिलिज भएपनि पढाइ, जागिर, ह्यान, र त्यानले गर्दा खेल्ने मेसो मिलेको थिएन। २०१६ को जेनुअरीमा बल्ल फुर्सद मिल्यो र खेल्न थालेँ। Far Cry 4 अघि Far Cry 3 खेलेको थिएँ, जसले निकै राम्रो प्रभाव (मनोरञ्जनका हिसाबमा) पारेको थियो। झन Far Cry 4 नेपाली परिवेशमा आधारित छ भन्ने थाहा पाएपछि त नखेल्ने कुरै भएन।

Continue reading